Ook primaten kennen spijt als zij een fout maken

Plezierminnende brutale apen kunnen de indruk wekken dat ze zich over weinig dingen zorgen maken. Maar volgens nieuw onderzoek voelen ze in feite dezelfde spijt als wij doen, tenminste als ze het spel ‘steen, papier en schaar’ spelen. Na eerst onderwezen te zijn als tijdverdrijf in de kindertijd pakte proefdieren het winnende symbool van de vorige ronde, suggererend dat ze spijt hadden het niet eerder gekozen te hebben.

Door de bestudering van hun hersenactiviteit waren wetenschappers van Yale University, Connecticut in staat om te bepalen welke delen omgaan met verstand en de emotionele kanten van spijt. Gehoopt wordt dat dit onderzoek het mogelijk maakt om te helpen om obsessief gedrag bij menselijke mentaal zieke patiënten te behandelen.

Onderzoekers Daeyeol Lee en Hiroshi Abe ontwierpen het experiment zodat ze de neurale processen konden begrijpen die ten grondslag liggen aan spijt. Ze hopen dat het hen zal helpen slopende mentale ziekten, waarbij mensen geobsedeerd zijn over het verleden met uitsluiting van alles anders, beter te begrijpen.

Dr. Lee vertelde het tijdschrift Neuron: “Spijt dient ons de meeste tijd goed, door ons te helpen keuzes te herkennen die tot slechte resultaten leiden. Maar soms kan spijt zeer schadelijk zijn. Onze hersenen zijn bedraad om deze hypothetische simulaties constant uit te voeren. Als je probeert alleen leren van de werkelijke uitkomsten van je eigen ervaring vertegenwoordigt dit slechts een fractie van informatie die je kunt krijgen uit je wereld”.

Bij het experiment van Dr. Lee en Dr Abe's waren resusapen betrokken die een kleine beloning voor het proberen ontvingen en een grotere voor het winnen van het spel waarin steen wint van schaar, papier wint van steen en schaar wint van papier. Ze namen vervolgens de neuronale activiteit van de primaten op.

Twee dingen werd al snel duidelijk. Ten eerste, de apen waren zich niet slechts bewust wanneer ze fout waren maar ook hoe. Als een aap een spel verloor, door bijvoorbeeld papier te kiezen wanneer de winnende zet een steen zou zijn geweest, werd het veel waarschijnlijker om het vorige winnende object te kiezen in de volgende ronde. Dit geeft aan dat de apen zich alternatieve uitkomsten kunnen voorstellen en naar die kennis te handelen maar niet noodzakelijkerwijs spijt.

Echter, in de tweede set van uitkomsten toonde de neuronale activiteit van de dieren in deze situaties dat ze zowel rationele als emotionele vormen van spijt in de prefrontale cortex van de hersenen ervaarden. Zij zagen het geheugencentra van de hersenen informatie aan de apen doorgeven over de gewenste uitkomst, terwijl de emotiecentra in reactie op deze betreurenswaardige uitkomst ontvlamden.

dailymail.co.uk

Some Rights Reserved (CC BY-SA 4.0)
7
  1. restless-rice-1631@restless-rice-1631
    #91427
    Geweldig, bedankt voor de vertaling :).

    Desmond Morris, Jane Godall en Frans de Waal wederom samengevat!
  2. young-flower-4892@young-flower-4892
    #91428
    Tja de mens denkt de kroon van de schepping te zijn terwijl hij enorm veel kan leren van de natuur, van eenvoudige insecten tot primaten ;)
  3. patricksavalle@patricksavalle
    #91450
    Had ik jullie ook kunnen vertellen, uit eigen ervaring.
  4. Gelukkig ervaar ik die spijt gevoelens ook als mens.
  5. fragrant-wave-0301@fragrant-wave-0301
    #91506
    tja, met de kennis van nu...
  6. steep-unit-1976@steep-unit-1976
    #91626
    Mooie vertaling. Hoewel ikzelf van mening ben dat dieren uit de mens zijn voortgekomen (er bestaat alleen degeneratie)maar allee, een stukje van onszelf en wat tic's mogen ze van mij.
  7. patricksavalle@patricksavalle
    #91636
    Degeneratie en het irreduceable complexity verhaal. Totally debunked.

Log in om te reageren